Udzielał wywiadów wyselekcjonowanym przez KGB zachodnim dziennikarzom, min. Tomowi Dribergowi, który po powrocie do Wielkiej Brytanii wydał książę o Burgessie, przedstawiającą go w pozytywnym świetle (Guy Burgess: A Portrait With Background, Londyn 1956). W 1959 roku udzielił wywiadu telewizji CBC. W 1956 roku KGB zezwoliło na przyjazd matki Burgessa do ZSRR, gdzie w Soczi spotkała się ze swoim synem. Od początku lat 60. jego stan zdrowia gwałtownie pogarszał się. Było to efektem trybu życia, głównie nadmiernego spożywania alkoholu, na co z kolei mieć miało wpływ głębokie rozczarowanie Związkiem Radzieckim. Był w tym okresie kilkukrotnie hospitalizowany. Zmarł w 1963 roku na miażdżycę i niewydolność wątroby. Jego ciało poddano kremacji, a prochy w tym samym roku przeniesiono do Anglii i pochowano na cmentarzu kościoła św. Jana w rodzinnym West Meon w Południowej Anglii.
Po jego ucieczce i zdemaskowaniu go jako szpiega w Wielkiej Brytanii nigdy nie wszczęto żadnego oficjalnego śledztwa w jego sprawie.