Bolesław Folejewski (ur. 29 grudnia 1893 Gliniszkach, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski działacz niepodległościowy, urzędnik, oficer Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się 29 grudnia 1893 w Gliniszkach, w ówczesnym powiecie augustowskim guberni suwalskiej, w wielodzietnej rodzinie obywatela ziemskiego Antoniego i Marianny z Zarzeckich. Ukończył sześć klas szkoły średniej w Augustowie i kursy nauczycielskie w Suwałkach.

W 1915 został powołany do armii rosyjskiej i skierowany do Szkoły Chorążych (ros. Горийская школа прапорщиков) w Gori. Po ukończeniu szkoły został przeniesiony do 3 syberyjskiego pułku strzelców, w którym dowodził kompanią. Wiosną 1918 jako podporucznik wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji. Po rozformowaniu korpusu wrócił do Augustowa, gdzie został członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. 6 lutego 1919 zastępił Ludwika Smolenia na stanowisku komendanta Obwodu POW w Augustowie. 25 maja tego roku, w wyniku zdrady, został zatrzymany przez Niemców, osadzony w więzieniu w Augustowie i skazany na karę śmierci. 13 czerwca 1919 uciekł z więzienia i kontynuował działalność konspiracyjną.