Główną treścią dzieła Wyszeslawcewa jest polemika z psychoanalizą Zygmunta Freuda, któremu rosyjski filozof zarzucał redukcjonizm biologiczny. Wyszesławcew dowodził, że Freud nie zrozumiał prawdziwego sensu pojęcia sublimacji. Wbrew twierdzeniom Freuda, sublimacja polega nie na sprowadzeniu procesów wyższego rzędu do zjawisk niższego rzędu, lecz na wznoszeniu niższego do wyższego. Kategoria przeobrażonej wolności (libertas maior, wolności sublimowanej) zostaje przez Wyszeslawcewa wykorzystana w rozważaniach na temat twórczości. Już we wstępie do swej książki myśliciel podkreśla, że jego koncepcja, będąca etyką twórczości, należy do tej samej rosyjskiej tradycji filozoficznej, co etyka Bierdiajewa.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Literatura filozoficzna XX wieku Kategoria:Książki z zakresu filozofii miłości Kategoria:Utwory literackie z 1931 Kategoria:Literatura filozoficzna w języku rosyjskim