Richarda Johnsona, XIV Korpus ).
W czasie wojny secesyjnej pułkiem dowodził pułkownik (od maja 1861 do stycznia 1863). Porter rzadko dowodził pułkiem bezpośrednio w polu, ponieważ niedługo po sformowaniu jednostki, w sierpniu 1861 roku otrzymał awans na generała brygady ochotników. W armii Unii istniał system podwójnych stopni. Fitz John Porter mógł być jednocześnie pułkownikiem w Armii Regularnej i generałem brygady w ochotniczych strukturach (Volunteers). Służył jako dowódca dywizji i korpusu w Armii Potomaku, aż do postawienia go przed sądem wojennym i wydalenia z armii w styczniu 1863 roku.
Głównym powodem usunięcia Portera ze służby był jego udział w II bitwie nad Bull Run (1862). Został on oskarżony o niesubordynację i tchórzostwo przez swojego przełożonego, generała Johna Pope’a. Konkretne zarzuty obejmowały: Niewykonanie rozkazu ataku: Pope wydał Porterowi rozkaz uderzenia na flankę konfederatów pod dowództwem „Stonewalla” Jacksona. Porter jednak nie zaatakował, argumentując, że przed nim znajduje się potężny korpus generała Longstreeta (o czym Pope nie wiedział). Niechęć do dowództwa: Porter był bliskim przyjacielem generała George’a McClellana, którego Pope nienawidził.