PPP-AR () dodaje informacje pozwalające rozwiązywać całkowitoliczbowe nieoznaczoności fazy nośnej, a PPP-RTK łączy globalne podejście PPP z regionalnymi poprawkami atmosferycznymi i innymi danymi zależnymi od położenia.
Obserwacje odbiornika thumb|Permanentna stacja GNSS GDPG na gmachu Politechniki Gdańskiej. Pojedynczy wieloczęstotliwościowy odbiornik z taką anteną rejestruje obserwacje kodowe i fazowe, które są danymi wejściowymi metody PPP Podstawą obliczeń są obserwacje kodowe, czyli pseudoodległości wyznaczane z czasu propagacji sygnału, oraz obserwacje fazy fali nośnej. Pomiary kodowe dają bezpośrednią, lecz mniej dokładną informację o odległości satelita–odbiornik, natomiast faza nośna ma znacznie krótszą długość fali i dlatego pozwala osiągać dużo większą precyzję. Sama faza nie zawiera jednak początkowej liczby całych cykli między satelitą a odbiornikiem, co prowadzi do problemu nieoznaczoności całkowitoliczbowej.