W odbiornikach wieloczęstotliwościowych ważną rolę odgrywa porównywanie sygnałów na różnych częstotliwościach. Ponieważ jonosfera jest ośrodkiem dyspersyjnym, opóźnienie jonosferyczne zależy od częstotliwości sygnału. Odpowiednie kombinacje obserwacji pozwalają w dużej mierze usunąć wpływ pierwszego rzędu jonosfery, choć pozostają inne składniki błędu, między innymi opóźnienie w troposferze, wielodrożność i błędy lokalnego środowiska anteny.
Dla odbiorników jednoczęstotliwościowych korekta jonosfery jest trudniejsza. Można korzystać z map całkowitej zawartości elektronów, produktów regionalnych albo strumieni korekt, ale dokładność i szybkość konwergencji są wtedy zwykle słabsze niż w pomiarach wieloczęstotliwościowych. W praktyce pełny potencjał PPP ujawnia się przy surowych obserwacjach GNSS dobrej jakości, stabilnej antenie, odpowiednim modelu pomiarowym i dostępie do właściwych produktów korekcyjnych.