Schuster przyjął zaproszenie, a 4 lutego, na siedem dni przed wyjazdem, otrzymał z Royal Society zawiadomienie, że to jemu – wówczas 23-letniemu – powierzono kierownictwo całej wyprawy. Podróż statkiem parowym trwała 45 dni. 28 marca grupa dotarła do Bangkoku, skąd udała się do przygotowanego stanowiska obserwacyjnego nad Zatoką Tajlandzką, dokładnie tam, gdzie linia całkowitego zaćmienia przecinała wybrzeże. Sama obserwacja przebiegła bez zakłóceń, lecz klisze fotograficzne okazały się zbyt mało czułe, by uchwycić widmo korony. W drodze powrotnej Schuster zatrzymał się w Indiach, skąd odbył pełną przygód podróż przez Himalaje – ze Simli przez Kullu i Ladakh do Śrinagaru – i powrócił do Anglii dopiero w listopadzie 1875 roku.
Od tej wyprawy zaczęło się trwałe zainteresowanie Schustera widmem korony. Odbył jeszcze trzy podróże obserwacyjne. Pierwsza prowadziła do Kolorado (29 lipca 1878), gdzie obserwacje wizualne wypadły nieco lepiej niż w Syjamie, lecz fotografia widma znów się nie powiodła. Udane zdjęcia widma uzyskał dopiero w Sohag w Egipcie (17 maja 1882), gdzie zarejestrował i zmierzył 29 linii widmowych. Powodzenie zawdzięczał wyjątkowo czułym kliszom suchym, przygotowanym dla niego przez .