mały|Zachowany most Inglisa Mark II nad rzeką Monnow Most Inglisa był projektowany tak, aby wszystkie części mogły być przenoszone ręcznie, a jego montaż wymagał niewielu narzędzi. Jednostka 40 saperów mogła zbudować most o rozpiętości 60 stóp (ok. 18 m) w 12 godzin. Przęsło montowano z piętnastostopowych (ok. 4,6 m) segmentów kratownicy Warrena z rur stalowych i mogło osiągać rozpiętość do sześciu segmentów, czyli 90 stóp (ok. 27 m). Zachowany most Mark II nad rzeką Monnow w Monmouth zbudowano w 1931 roku. To prawdopodobnie jeden z dwóch znanych zachowanych egzemplarzy mostu Inglisa – drugi, nad Kanałem Basingstoke koło Aldershot, służy dziś jako most rurociągowy. Wersja Mark II zastąpiła pierwotne rury o zmiennej długości elementami jednakowej długości, a Mark III z okresu II wojny światowej używał mocniejszej stali i mniejszych średnic rur, podnosząc nośność do 26 długich ton angielskich (ok. 26,4 t). Inglis opracował też podobną rurową wieżę obserwacyjną i uzyskał patenty amerykańskie dotyczące mostu oraz stosowanych w nim połączeń.