W 1916 roku Inglis odpowiadał w War Office za projektowanie i dostawy mostów, promując użycie dźwigarów w zastosowaniach wojskowych. Dowodził, że ciężkie elementy nie wykluczają szybkiego montażu w warunkach polowych, co sprzyjało użyciu mostów dźwigarowych przez czołgi w końcowej fazie wojny. 6 maja 1916 roku awansował na kapitana, 26 czerwca 1917 roku został oficerem sztabu w randze kapitana () przy War Office, a w 1918 roku otrzymał tytularny stopień majora (). Współpracował też z przy jednych z pierwszych czołgów mostowych. Ze służby odszedł 9 marca 1919 roku, a za pracę wojskową został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego.
Cambridge po I wojnie światowej mały|Współczesny Department of Engineering w Cambridge, ulokowany na terenie Scroope House pozyskanego przez Inglisa Inglis wrócił do Cambridge w 1918 roku jako profesor Mechanism and Applied Mechanics, czyli mechanizmów i mechaniki stosowanej. Katedrę przemianowano później na Mechanical Sciences. 25 marca 1919 roku został kierownikiem Engineering Department jako następca Hopkinsona, który zginął w katastrofie lotniczej. Choć nie wprowadzał gwałtownych zmian, pod jego kierownictwem wydział stał się największy w uniwersytecie i zyskał odrębną Radę Studiów Inżynierskich ().