zostaje przedstawiona podczas seansu spirytystycznego przez medium znajdujące się pod wpływem hipnozy, co pozwala zachować dystans wobec prezentowanych wydarzeń i jednocześnie zwiększa ich wiarygodność. Tego rodzaju rozwiązanie było charakterystyczne dla wczesnej fantastyki naukowej, której twórcy często posługiwali się dodatkowymi narratorami lub relacjami świadków, aby uwiarygodnić niezwykłe wydarzenia. Badacz podkreśla również podobieństwo postaci profesora Gneista do utrwalonego w literaturze fantastycznej typu samotnego uczonego-wynalazcy. Jego laboratorium, położone na uboczu i przypominające siedzibę alchemika, wpisuje się w tradycję literacką wywodzącą się zarówno z legend o alchemikach, jak i z motywów faustowskich.
Smuszkiewicz ocenia Sławę jako utwór zawierający niemal wszystkie podstawowe cechy nowoczesnej fantastyki naukowej: motyw przełomowego wynalazku, próbę jego naukowego uzasadnienia oraz refleksję nad społecznymi konsekwencjami rozwoju nauki i techniki.