Choć we wcześniejszym okresie tworzył pod wpływem socrealistycznego koloryzmu, jego dojrzała twórczość wykazywała związki z konstruktywizmem oraz nawiązywała do idei op-art i awangardy międzywojennej.

W rzeźbie eksperymentował z metalem i materiałami technicznymi. Tworzył abstrakcyjne formy inspirowane konstruktywizmem, architekturą przemysłową i maszynami. Część jego realizacji plenerowych znajdowała się na terenie zakładu przemysłowego Zastal oraz infrastruktury kolejowej PKP Zielona Góra. Obiekty nie zachowały się.

Pod koniec życia, w późnych latach 80., zaczął malować wiejskie pejzaże. Pusta przestrzeń, nieruchoma przyroda, ucieczka za miasto, jezioro oraz Łagów – charakterystyczne motywy obecne u schyłku twórczości Słockiego.

Wyróżnienia i znaczenie Za działalność artystyczną i wkład w rozwój kultury regionu otrzymywał nagrody, wyróżnienia oraz listy gratulacyjne. W jego archiwum zachowało się 26 dyplomów i kilkadziesiąt odznaczeń. W 1988 zorganizowano dużą retrospektywną wystawę jego twórczości w Muzeum Ziemi Lubuskiej. W 2019 kolejną przeprowadził Dawid Radziszewski w swojej galerii.