Chawa Wołodymyriwna Wołowicz (; ur. w Sośnicy, zm. 14 lutego 2000 w Menie) – ukraińska pisarka pochodzenia żydowskiego, aktorka i reżyserka teatru lalek, znana przede wszystkim jako autorka wspomnień z pobytu w sowieckich łagrach.
Biografia Chawa Władimirowna (Wilkowna) Wołowicz () urodziła się r. w robotniczej rodzinie żydowskiej we wsi Sośnica, w guberni czernihowskiej Imperium Rosyjskiego. W 1931 r. ukończyła siedem klas szkoły podstawowej, ale była głównie samoukiem dzięki książkom pozyskiwanym przez ojca. Następnie pracowała jako zecerka w drukarni, a potem jako korektorka w redakcji gazety „Kołchoźny Trud” («Колхозный труд») w miejscowości Mena w obwodzie czernihowskim Ukraińskiej SRR.
Za publiczną krytykę szkód wyrządzonych ukraińskim chłopom przez forsowną kolektywizację aresztowano ją 14 sierpnia 1937 r. pod zarzutem agitacji antyradzieckiej i skazano na 15 lat łagru oraz pięć lat pozbawienia praw obywatelskich. Karę odbywała w różnych obozach pracy, m.in. w (wycinanie lasu), łagrach mariinskich (prace rolne), i (Żezkazgan). W 1942 roku urodziła córkę Eleonorę, która zmarła w obozie w 1944 r.