na podstawie decyzji Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej uzyskał tytuł naukowy docenta, a z dniem 1 maja 1956 r. został powołany przez Ministra Szkolnictwa Wyższego na stanowisko docenta etatowego, na którym pracował pracował do 1964 r. Pełnił równocześnie funkcje kierownika Zakładu Automatyki i Telekomunikacji Górniczej przy Katedrze Elektryfikacji Kopalń na Wydziale Górnictwa oraz Zakładu Automatyzacji Napędu Elektrycznego na Wydziale Elektrycznym. W 1964 r. Rada Państwa nadała mu tytuł profesora nadzwyczajnego, a uchwałą z dnia 9 stycznia 1971 r. - profesora zwyczajnego.
W latach 1964–1966 pełnił funkcje prodziekana nowo otwartego Wydziału Automatyki. Jednocześnie został kierownikiem Katedry Automatyki Procesów Przemysłowych, którą zorganizował od podstaw. W 1971 r. został powołany na stanowisko dyrektora nowoutworzonego Instytutu Automatyki Przemysłowej i Pomiarów. W latach 1971–1977 był kierownikiem specjalizacji Automatyka Przemysłowa na Wydziale Automatyki i Informatyki. W 1977 r. po reorganizacji Wydziału Automatyki i Informatyki prof. Siwiński ze swoim Zakładem Teorii Automatów przeszedł do Instytutu Informatyki Czasu Rzeczywistego. Także w 1977 r. został zatrudniony na pół etatu jako profesor zwyczajny w Zakładzie Systemów Automatyki Kompleksowej PAN w Gliwicach.