Początkowy okres II wojny światowej spędził w Stanisławowie bez stałego zajęcia, jednak w 1940 roku włączył się w struktury tamtejszego Obwodowego Kolegium Adwokackiego, funkcjonującego pod radziecką administracją. Od maja 1941 roku rozpoczął służbę w szeregach Armii Czerwonej w stopniu szeregowego. Do listopada 1941 roku stacjonował w jednostkach zabezpieczenia lotnisk na terytorium Ukrainy oraz w pobliżu Stalingradu, po czym został skierowany do pracy fizycznej w kazachstańskim okręgu dżambulskim. Kolejny etap jego życia wiąże się z członkostwem w Związku Patriotów Polskich (od 1943 do marca 1944 roku), skąd ponownie trafił do Armii Czerwonej, a po krótkim pobycie w rezerwowym pułku piechoty został przeniesiony do formowanego Ludowego Wojska Polskiego. Między czerwcem a sierpniem 1944 roku kształcił się w Oficerskiej Szkole Polityczno-Wychowawczej przy 1 Armii, by następnie objąć stanowisko lektora w 17. Pułku Piechoty 5 Dywizji Piechoty, gdzie pozostał do początku 1946 roku.