Kariera snookerowa Amatorska Virgo trenował w Potters Club w Salford i zdobył reputację wygrywając kilka meczów o duże wygrane. Jako amatorski snookerzysta wygrał w 1962 roku National Under-16 Championship, a w 1965 roku National Under-19 Championship. W sumie reprezentował Anglię w amatorskich mistrzostwach piętnaście razy. Jego pierwszym godnym uwagi występem w dużym turnieju był amerykański turniej bilardowy w 1973 roku dla The Indoor League, gdzie przegrał w półfinale. Virgo dotarł do finału w 1975 roku, ale przegrał 1–7 z mistrzem świata Rayem Reardonem, pomimo otrzymania 25-punktowej przewagi na starcie partii. Wygrał Coral Pairs Championship w 1976 roku z kolegą z Salford, .
Profesjonalna Virgo przeszedł na zawodowstwo w 1976 roku w wieku 30 lat, będąc wówczas jednym z najmłodszych graczy w lidze. W tym samym roku zaliczył swojego pierwszego maksymalnego breaka w meczu z . W 1977 roku dotarł do półfinału , ale przegrał z późniejszym zwycięzcą, , 8–9.