W październiku 1980 roku Virgo zajął drugie miejsce w turnieju Champion of Champions w New London Theatre, przegrywając w finale z Dougiem Mountjoyem 8–10. Osiągnął najwyższą pozycję w rankingu, 10. miejsce na świecie, w sezonie 1979–80. Virgo nie dotarł do półfinału ważnego turnieju zawodowego aż do Jameson International w 1982 roku. Był drugi w Australian Masters w 1984 roku i wygrał inauguracyjną Professional Snooker League w 1984 roku. Nagrodą dla zwycięzcy miało być 50 000 funtów i złoty kij, ale sponsorowi skończyły się pieniądze w trakcie turnieju i Virgo nie otrzymał nic za swoje zwycięstwo.
W 1986 roku Virgo dotarł do półfinału British Open, przegrywając 4–9 z Williem Thornem. W 1987 roku pokonał Steve'a Davisa na tym samym turnieju, co oznaczało pierwszy raz, gdy Davis nie dotarł do transmitowanych w telewizji etapów profesjonalnego turnieju. Od 1987 do 1989 roku Virgo był przewodniczącym Światowego Stowarzyszenia Zawodowego Bilarda i Snookera (WPBSA). Sezon 1989/90 zakończył na 14. miejscu w rankingu światowym, ale w kolejnym sezonie wypadł z elitarnej szesnastki. W sierpniu 1993 roku Virgo wszedł do fazy kwalifikacyjnej w Blackpool.