Wykształcił ok. 300 inżynierów o specjalności elektrownie i gospodarka energetyczna, był promotorem 16 doktoratów i opiekunem 7 habilitantów. Napisał 12 książek, ponad 45 artykułów oraz 8 skryptów na temat przyrządów rozdzielczych, rozdzielni i podstacji, elektrowni parowych i ich projektowania oraz automatyki elektrycznej w elektrowniach cieplnych. Pisał również nie opublikowane referaty, recenzje, ekspertyzy (ok. 300). Brał udział w opracowaniu i zredagowaniu trzech tomów Historii elektryki polskiej od jej początków aż do ok. 1986 r.
Pracował także dodatkowo na 1/3 etatu w Ośrodku Naukowo-Badawczym ds. Energetyzacji Kraju (1969–1971) i był konsultantem w Hucie Florian. Pełnił również wiele funkcji w organizacjach naukowych jak np. w: Komitecie Energetyki PAN, Komisji Głównej Energetyki KNiT i NOT, Radzie ds. Gospodarki Paliwowo-Energetycznej, Radach Naukowych Instytutu Energetyki w Warszawie i Energoelektryki we Wrocławiu, Radach Technicznych ZEOPd, MGiE.