mały|Tablica w Budapeszcie ku czci Konrada Kazimierza Rulikowskiego Konrad Kazimierz Rulikowski (ur. 1825 w HomluVesztróczy Zsolt, A szabadságharc „elfeledett” mártírja – Konrad Kazimierz Rulikowski (1825–1849), "Polonia Węgierska", 2024, nr 344-345, s. 34 lub w 1827 w Nowogrodzie WołyńskimÁron Fodor, Wybrane polskie ofiary węgierskiej Wiosny Ludów, [w:] Agnieszka Ściobor (red.), Pamięć, Obraz, Projekcja, Kraków 2020, s. 9., zm. 28 sierpnia 1849 w Oradei) – polski kapitan ułanów w armii carskiej, uczestnik i bohater powstania węgierskiego (1848–1849).
Życiorys Po ukończeniu szkoły wojskowej w Warszawie w stopniu chorążego został wcielony do armii carskiej. 18 czerwca 1849 w ramach rosyjskiego 8. Pułku Ułanów przybył do Siedmiogrodu jako oficer rosyjskiego korpusu, wysłanego przez Moskwę dla niesienia pomocy Austrii w walce z powstańcami węgierskimiIldikó Rosonczy, Postawa korpusu oficerskiego armii carskiej na Węgrzech w 1849 roku, "Akcent" 1988, s. 188. 27 lipca pod miejscowością Tiszafüred przyłączył się do walki Węgrów o niepodległość i służył pod dowództwem węgierskiego pułkownika Jánosa Korponayego. Został mianowany porucznikiem, a następnie kapitanem kawalerii rezerwowej Legionu Polskiego w AradzieGábor Bona, Tábornokok és törzstisztek a szabadságharcban 1848–49, Zrínyi Katonai Kiadó, Budapest 1983, s. 132.