Carlo Maurizio (Kazimierz Maurycy) Vota (ur. 16 lutego 1629, Turyn; zm. 9 grudnia 1715, Rzym) – jezuita, dyplomata, szara eminencja na dworze króla Jana III Sobieskiego, spowiednik królów Jana III i Augusta II Mocnego.
Życiorys W wieku 2 miesięcy stracił oboje rodziców, a jego wychowaniem zajął się wuj Giacomo Parella (Jakub Parelle). Ukończył z wyróżnieniem kolegium jezuickie w Embrun, następnie w Awinionie (1645–1648), otrzymując tytuł doktora filozofii. Wykładał humaniora i retorykę w kolegiach jezuickich w Mâcon, Chieri i Nicei (1650–1655). Kontynuował studia teologiczne w Rzymie pod Pallavicinim (późniejszym nuncjuszem w Polsce), otrzymując tytuł doktora teologii. Został wyświęcony na kapłana w 1658. Pełnił następnie urząd prefekta wyższych nauk w oraz objął katedrę teologii scholastycznej w Collegium Romanum i katedrę retoryki w Collegium Germanicum. W 1660 przeniósł się do Wenecji, gdzie został komisarzem jezuickim. Wykładał na akademii kosmograficznej historię (starożytną i nowożytną) oraz zasady polityki chrześcijańskiej. W 1677 został przeniesiony do Turynu, gdzie został kierownikiem budującego się wówczas i prefektem kongregacji św.