Pawła, a także cenzorem.
W imieniu papieża Innocentego XI najpierw posłował do cesarza austriackiego Lepolda I Habsburga, a następnie jako jego attaché do carów Iwana i Piotra (1684), próbując pozyskać ich do Ligi Świętej przeciwko Turkom. W sierpniu 1684 trafił na dwór Jana III Sobieskiego i został nauczycielem synów króla, Aleksandra i Konstantego. Doprowadził do ślubu królewicza Jakuba z księżniczką Jadwigą Elżbietą, córką palatyna reńskiego Filipa Wilhelma. Zwalczał na dworze Jana III koalicję profrancuską. W 1692 wyjechał do Rzymu wyjednać środki pieniężne na cele wojenne dla Rzeczypospolitej. Trzykrotnie nominowany do mitry biskupiej przez króla polskiego w oddaniu zasług, propozycja ta jednak nie została przyjęta przez papieża. Po śmierci Sobieskiego służył królowej-wdowie Marii Kazimierze i przeniósł się z nią do Gdańska. Po elekcji Augusta II Mocnego trafił na jego dwór i został jego spowiednikiem. Intrygował przeciwko biskupowi Andrzejowi Chryzostomowi Załuskiemu. W 1708 został kierownikiem przekazanego w ręce jezuitów jako księży świeckich.