Βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ) co doprowadza Dionizosa do irytacji, wskutek czego wdaje się on z żabami w żartobliwy spór. Po przybyciu na brzeg Dionizos ponownie spotyka Ksantiasa, który drażni swego pana, twierdząc, że dostrzegł przerażającego potwora, Empusę. Wkrótce pojawia się także drugi chór, złożony z duchów wtajemniczonych wyznawców . mały|Posąg Eurypidesa Następnie bohaterowie spotykają odźwiernego świata zmarłych, który bierze Dionizosa za Heraklesa ze względu na jego strój. Wciąż rozgniewany z powodu porwania Cerbera, grozi mu wypuszczeniem kilku potworów w ramach zemsty. Przerażony Dionizos zamienia się ubraniem z Ksantiasem. Wkrótce pojawia się służąca, która z radością wita rzekomego Heraklesa. Zaprasza go na ucztę, podczas której mają występować dziewczęta-tancerki. Ksantias z entuzjazmem przyjmuje zaproszenie, lecz Dionizos szybko postanawia ponownie odzyskać swój strój. Gdy znów występuje w lwiej skórze Heraklesa, napotyka kolejnych mieszkańców świata podziemnego żywiących urazę do bohatera, wobec czego nakazuje Ksantiasowi trzecią już zamianę ubrań. Kiedy odźwierny wraca, by rozprawić się z domniemanym Heraklesem, Ksantias oferuje mu swojego „niewolnika” (Dionizosa) do przesłuchania pod torturami, aby ustalić, czy rzeczywiście jest złodziejem. Przerażony Dionizos wyznaje prawdę, że jest bogiem.