Operacja wstępna z 27 września Plan Monasha zakładał, że pierwsze posterunki na linii Hindenburga znajdą się w rękach aliantów do daty wyznaczonej na początek bitwy. Podczas gdy Australijczycy zdobyli już linię frontu w południowej części sektora ataku (skąd amerykańska 30 Dywizja miała rozpocząć natarcie), północny odcinek linii pozostawał nadal w rękach niemieckich. Amerykańska 27 Dywizja otrzymała rozkaz ataku 27 września, aby dokończyć oczyszczanie niemieckich placówek przed ich linią, w tym punktów umocnionych nazwanych The Knoll, Gillemont Farm i Quennemont Farm. Naczelny Dowódca aliantów, feldmarszałek Douglas Haig, początkowo sprzeciwiał się użyciu Amerykanów do zajęcia linii wysuniętych placówek, chcąc zachować je do głównego ataku. Rawlinson przekonał go jednak do zmiany zdania. Brytyjskiemu III Korpusowi wcześniej nie udało się zdobyć tych placówek, ale Rawlinson przypisał tę porażkę zmęczeniu żołnierzy. Był przekonany, że Niemcy są u kresu sił i udało mu się przekonać Haiga, że ​​tak jest.