Studiował matematykę w Christ’s College w Cambridge, lecz podczas służby w lotnictwie zapomniał wiele ze szkolnej matematyki.

Doktorat uzyskał w 1953 na Uniwersytecie w Cambridge, pod kierunkiem . Jego rozprawa nosiła tytuł Dihomology. Został wówczas członkiem Gonville and Caius College, a w 1955 wykładowcą () w Cambridge. W Gonville and Caius był tutorem oraz Johna Hortona Conwaya.

Cambridge, Warwick i Oksford Podczas pracy w Cambridge spędził rok za granicą na Uniwersytecie Chicagowskim i w Princeton jako stypendysta Harknessa, a następnie przebywał w Institut des hautes études scientifiques. W 1964 założył wydział matematyki na nowym Uniwersytecie Warwick, a w 1966 – wspólnie z Jamesem Alexandrem Greenem, dzięki grantowi – tamtejsze centrum badań matematycznych (). Jak sam powiedział: „Miałem 38 lat i wypracowałem dość zdecydowane poglądy na to, jak kierować wydziałem i stworzyć Instytut Matematyki: chciałem połączyć elastyczność wyboru, powszechną na większości uczelni amerykańskich, z opieką tutorską charakterystyczną dla Oksfordu i Cambridge”.