Paczkowski, Pół wieku dziejów Polski 1939–1989, Warszawa 2005..
Śmierć „Ognia” i rozbicie zgrupowania 21 lutego 1947 roku grupa operacyjna UB i KBW otoczyła kwaterę Józefa Kurasia w Ostrowsku koło Nowego Targu. Podczas próby uniknięcia pojmania „Ogień” odniósł ciężkie obrażenia. Zmarł następnego dnia, 22 lutego 1947 rokuF. Musiał, Podhale w ogniu..., s. 345–351..
Po śmierci dowódcy i ujawnieniu się części żołnierzy w ramach amnestii działalność Zgrupowania Partyzanckiego „Błyskawica” uległa zakończeniu. Nieliczne grupy kontynuowały walkę jeszcze przez pewien czas, jednak nie odgrywały już znaczącej roli militarnejK. Krajewski, Na Ziemi Nowotarskiej 1945–1947..
Znaczenie historyczne Zgrupowanie Partyzanckie „Błyskawica” było jedną z największych organizacji zbrojnych polskiego podziemia niepodległościowego po 1944 roku. Jego działalność stanowi istotny element historii tzw. żołnierzy wyklętych oraz powojennego oporu przeciwko systemowi komunistycznemu w PolsceAtlas polskiego podziemia niepodległościowego 1944–1956..
Przypisy