mały|Fragment kobiecego stroju łowickiego: widoczny motyw kwiatowy wykonany haftem płaskim mały|Fragment obrusa ołtarzowego (antependium) z motywem wykonanym haftem płaskim – Francja lub Włochy, XVIII wiek Haft płaski – technika hafciarska polegająca na wypełnianiu kolorowego lub białego wzoru gęsto ułożonymi, równoległymi ściegami, które tworzą jednolitą powierzchnię. W polskiej tradycji występował także pod nazwą haft atłaskowy lub robota atłaskowa.
Charakterystyka techniki Haft płaski wykonuje się przez układanie ściegów ściśle obok siebie, zwykle w jednym kierunku, tak aby całkowicie lub niemal całkowicie pokrywały tkaninę. Haft cieniowany jest odmianą haftu płaskiego, w której stosuje się stopniowe przejścia barw lub odcieni nici, co pozwala uzyskać efekt modelowania motywu. Haft cieniowany można wykonywać zarówno od środka ku brzegom, jak i od brzegów ku środkowi. Długość ściegów jest dowolna. Elementy wykonane haftem cieniowanym charakteryzują się subtelnością, delikatnością oraz naturalnym efektem światłocienia, który nadaje wzorom głębię i lekkość.