W hafcie ludowym najczęściej pojawiały się motywy roślinne, zwłaszcza kwiaty, liście, gałązki i bukiety. Technikę tę stosowano m.in. na koszulach, fartuchach, zapaskach, gorsetach, kaftanach i chustach, a także na tekstyliach obrzędowych i dekoracyjnych. Wykorzystywano nici jedwabne, bawełniane i wełniane, a w niektórych regionach także koraliki i cekinyAtlas polskich strojów ludowych, red. J. Gajek, t. 5, Wrocław 1952, s. 44..
Narzędziem pomocniczym w wykonywaniu haftu płaskiego jest tamborek.
Historia Haft płaski należy do dawnych technik hafciarskich i był znany w Polsce już w okresie staropolskim. Łukasz Gołębiowski wymieniał „robotę atłaskową” wśród rodzajów haftu używanych w dawnej odzieżyŁ. Gołębiowski, Ubiory w Polszcze od najdawniejszych czasów aż do chwil obecnych, Warszawa 1830, s. 159.. W epoce baroku i rokoka rozpowszechniły się barwne kompozycje floralne, obecne w sztuce dworskiej i kościelnej.
W XIX wieku technika przenikała także do sztuki ludowej. Wpływały na to wzory miejskie i dworskie, adaptowane przez hafciarki działające dla dworów, klasztorów i kościołów.