27 września zapadła decyzja przebijania się z rejonu Krasnegostawu w kierunku południowym, ku granicy węgierskiej. Tego dnia żołnierze odpoczywali, ulewny deszcz zminimalizował działania lotnictwa i wojsk obu agresorów, z uwagi na trudny gliniasty teren. 28 września marsz rozpoczęło Zgrupowanie płk. Zieleniewskiego w kierunku południowo-zachodnim, w jego składzie Grupa „Kowel” stanowiła skrzydło prawe zgrupowania. Z rejonu Bychawa, Krzczonów wyszła kolumna wschodnia grupy z pułkiem ppłk. Pokornego i pułkiem ppłk. Adamusa, maszerowano przez Zakrzew, Batorz Ordynacki, Wierzchowiska wzdłuż rzeki Sanna na Modliborzyce. Od świtu 29 września Grupa „Kowel” uzyskała kontakt bojowy z oddziałami niemieckiego VII Korpusu Armijnego. Jako pierwszy do walki przystąpił dywizjon kawalerii i pułk (podgrupa) ppłk Kiszkowskiego. Pułk ppłk. Adamusa osłaniał bój o Szastarkę i Polichną Górę od strony zachodniej. Sukcesywnie do walk został włączony pułk ppłk. Adamusa, odpierał niemieckie natarcia 27 Dywizji Piechoty w rejonie Modliborzyc. Oddziały niemieckie dążyły do rejonu Dzwoli i Janowa Lubelskiego, gdzie pozostałe dwie grupy płk. Zieleniewskiego okrążyły oddziały niemieckie. O świcie 30 września pułk ppłk. Adamusa maszerował w środku kolumny grupy za pułkiem ppłk.