W interpretacji wielu światów proponowano wyprowadzenia oparte na teorii decyzji. David Deutsch, a później m.in. David Wallace, argumentowali, że racjonalny agent w świecie everettowskim powinien ważyć gałęzie zgodnie z regułą Borna. Inny program, rozwijany przez Wojciecha Żurka, próbuje uzyskać prawdopodobieństwa z symetrii stanów splątanych, określanej jako enwariancja. Oba programy wywarły duży wpływ, ale nie są powszechnie uznawane za rozstrzygające. Krytycy wskazują m.in. na dodatkowe założenia o racjonalności i symetriach oraz na możliwość ukrytego użycia reguły Borna w toku rozumowania.
W teoriach z ukrytymi zmiennymi, zwłaszcza w teorii de Broglie’a-Bohma, reguła Borna jest łączona z postulatem lub argumentem równowagi kwantowej. Jeśli początkowy rozkład położeń cząstek jest równy dynamika teorii zachowuje ten rozkład, co odtwarza zwykłe przewidywania mechaniki kwantowej. Sporne pozostaje, czy i w jakim sensie można tę równowagę wyprowadzić dynamicznie dla wszystkich istotnych sytuacji fizycznych.