Stanisław Jerzy Miecznikowski (ur. 14 września 1887 w Warszawie, zm. 30 stycznia 1951 w Gdyni) – polski architekt, działacz niepodległościowy i żołnierz. Autor koncepcji przebudowy gmachu Senatu II RP. Uznawany za jednego z ważniejszych wileńskich architektów okresu międzywojennego.
Życiorys Urodził się 14 września 1887 roku w Warszawie w rodzinie Stefana i jego żony Józefy z domu Iwanow. W 1905 roku ukończył gimnazjum realne w Mitawie, po czym podjął studia na Politechnice Lwowskiej, a następnie od 1906 roku na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w klasie malarstwa Leona Wyczółkowskiego. Od 1907 do 1910 roku studiował dalej na Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, zaś od 1910 roku na Wydziale Architektury Politechniki w Rydze,, gdzie uzyskał dyplom architekta-inżyniera.
W czasie studiów i po nich działał w licznych organizacjach młodzieżowych walczących o niepodległość Polski: lwowskiej grupie „Odrodzenie” (zbliżonej do środowiska Stanisława Downarowicza), ryskich polskich organizacji młodzieżowych i współpracującego ze Związkiem Walki Czynnej Stowarzyszenia „Ogniwo”, którego był wiceprezesem (funkcję prezesa pełnił zaś Marian Zyndram-Kościałkowski).