Około połowę kubatury przeznaczono na nową salę posiedzeń Senatu.
Dzięki decyzji o przeniesieniu obrad Sejmu do osobnego budynku zajęto się przebudową skrzydła dawnego Aleksandro-Maryjskiego Instytutu Wychowania Panien. Nadzór nad tym procesem powierzono Komitetowi Nadzorczemu Przebudowy Gmachu Senatu, na którego czele stanął marszałek Senatu Julianowi Szymański. Projekt i nadzór nad robotami budowlanymi w części senackiej zlecono Stanisławowi Miecznikowskiemu. Architekt przedstawił wiosną 1928 roku zakres robót i zakładany efekt końcowy. Prace nad przebudową trwały około czterech miesięcy, zaś pierwsze powakacyjne posiedzenie Senatu, które miało miejsce 10 listopada 1928 roku, odbyło się już po zakończeniu robót. Miecznikowski skrócił mniej więcej o połowę dawną salę obrad i nadał jej nowe oblicze w duchu akademizmu, z elementami art déco. Przebudowana sala posiedzeń służył senatorom do wybuchu II wojny światowej.
Członkostwo W 1925 roku został członkiem prezydium Zarządu Wileńskiego Okręgu Strzelca.