Należał do współtwórców Stowarzyszenia Architektów Polskich.
W czasie wojny obronnej Polski został przewodniczącym lokalnego komitetu do spraw opieki nad uchodźcami do czasu, gdy przymusowo wysiedlony w listopadzie 1939 roku zamieszkał w Warszawie, w której utrzymywał się z nielegalnej produkcji mydła i nafty. Większość swojego dobytku utracił w powstaniu warszawskim; po zakończeniu II wojny światowej wraz z rodziną powrócił do Gdyni, jednak ze względu na stan zdrowia nie kontynuował działalności projektowej. Pracował jako inspektor nadzoru robót budowalnych. Zmarł 30 stycznia 1951 roku w Gdyni. Został pochowany na Cmentarzu Witomińskim.
Ordery i odznaczenia Medal Niepodległości – 27 czerwca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
Przebudowa gmachu Senatu II RP Początkowo w II RP Sejm i Senat współdzieliły dawny budynek Aleksandryjsko-Maryjskiego Instytut Wychowania Panien i obradowały naprzemiennie. W 1924 roku zapadła decyzja, aby na potrzeby Sejmu i Zgromadzenia Narodowego wybudować nowy gmach z salą obrad. Projekt rozbudowy budynków parlamentu zlecono Kazimierzowi Skórewiczowi. Jednocześnie zdecydowano się na przebudowę skrzydła, w którym do tej pory mieściła się sala posiedzeń.