Z tego okresu jego działalności pochodzi wiele realizacji architektonicznych z Wilna i szeroko pojętych Kresów Wschodnich. Projektował m.in. szkoły, budynki wojskowe i urzędowe, zajmował się także pracami związanymi z adaptacją pałacu Tyszkiewiczów w Wilnie na gmach Biblioteki Wróblewskich. Zaangażował się również w projektowanie kolonii urzędniczych na ziemiach wschodnich II Rzeczpospolitej w latach 1924–1925. Zaprojektował i kierową budową trzech budynków kolonii urzędniczej w Święcianach: domu starosty, czterorodzinnego oraz sześciomieszkaniowego domu dla urzędników. Prace nad nimi prowadziło przedsiębiorstwo Osada, ukończono je na przełomie 1924 i 1925 roku, a ich wykonanie zyskało entuzjastyczne reakcje prasy. Wspomniane budynki zostały zniszczone lub przebudowane po II wojnie światowej. W 1928 roku brał udział w wystawie sztuki nowoczesnej w klubie kolejarza w Wilnie. W 1930 roku zaczął pełnić funkcję generalnego inspektora budowy domów Zakładu Ubezpieczeń Pracowników Umysłowych w Polsce.
Od 1931 roku mieszkał w Gdyni, gdzie pracował jako naczelnik Wydziału Technicznego Komisariatu Rządu. W 1933 roku wziął udział w V Zjeździe Delegatów Związku Stowarzyszeń Architektów Polskich w Warszawie jako reprezentant okręgu Wybrzeże.