ww. 1–4). Ci sami wezwani występują w . Łaska (, ḥesed) jest hojną wiernością Jahwe względem narodu, z którym zawarł przymierze.
W indywidulanej retrospekcji w wersetach 8–15 psalmista sygnalizuje, że w obliczu zagrożenia ze strony ludzi prosi Jahwe o pomoc i ją otrzymuje. Egzegeci widzą wpływ tradycji mądrościowej w charakterystycznej budowie wersetów 8–9, przypominającej Księgę Przysłów lub Księgę Koheleta (lepiej... niż)Por. Prz 15,16nn; 19,1; Koh 6,9.. Ludzie zawodzą (podobna wymowa w Ps 60,13 i ,13). W wersetach 8–9 występuje paralelizm komplementarnyParalelizm komplementarny (figura retoryczna) zachodzi, gdy myśl pierwszego wersetu rozwija się w drugim lub następnym wersecie..
W wersetach 10–12 każdy kolonW analizie psalmów kolon oznacza jednostkę wersową, czyli jeden człon zdania poetyckiego. Ponieważ poezja hebrajska opiera się nie tyle na rymie i metrum, ile na paralelizmie członów, badacze dzielą wersety na kolony. rozpoczyna anafora „otoczyły mnie”. Podmiot liryczny przedstawia swoją krytyczną sytuację. Powtórzenie o pokonaniu wroga „w imię Pańskie” zwiastuje zwycięstwo. Jeśli chodzi o werset 10, redaktorzy Biblii jerozolimskiej przypomnieli, że hebrajskie אֲמִילַֽם (amilam) może też być tłumaczone jako „każę obrzezać”W przypisie znalazła się adnotacja, że Jan Hirkan zmusił do obrzezania Idumejczyków i Greków..