Werset 11 stanowi zapewne glosę. Nie występuje w rękopisach przedmasoreckich, tzn. w wersjach tekstu psalmu z Kumran czy z genizy kairskiej. Wrogowie przedstawieni zostają jako rój pszczeli i niszczące płomienie.
Wersety 13–18 wysławiają zwycięstwo. Widać podobieństwo tej sekcji do Pieśni Mojżesza z 15 rozdziału Księgi Wyjścia. Psalmista, podobnie jak Mojżesz i Izraelici opiewa „prawicę Pańską” ()Por. Ps 118,16–18 z Wj 15,6.12.. Werset 14 jest identyczny z Wj 15,2a (TM). Podobnie jak w Psalmach 44 i 88, sprawcą cierpienia jest Jahwe. Trudne doświadczenia są dopustem Bożym, ale nic nie wychodzi poza Boską jurysdykcję. Bóg ostatecznie wyprowadza z opresjiPor. Księga Hioba..
W wersetach 19–29 pojawiają się oczywiste odniesienia do jerozolimskiego kultu świątynnego. Odnajdujemy takie wyrażenia, jak: brama, procesja, ofiara, błogosławieństwo, ołtarz. Dwukrotnie jest mowa o sprawiedliwości wynikającej z dochowania wierności Jahwe. Kamień odrzucony przez budujących, który stał się najistotniejszym, tzn. zwornikiem, to symbol mesjański, występujący również w Księdze Izajasza i Księdze ZachariaszaPor. Iz 8,14; 28,16; Za 3,9; 4,7;