thumb|left|Oficerowie 5 Pułku w Macaulay Point w 1909 roku. Currie siedzi na ławce, trzeci od lewej Currie traktował służbę milicjanta bardzo poważnie. Uczęszczał na wszystkie dostępne kursy oferowane przez kontyngent armii brytyjskiej w koszarach Work Point w Esquimalt, często zamawiał podręczniki wojskowe z Londynu i można go było spotkać na strzelnicy w każdą sobotę. Był zapalonym strzelcem i został wybrany na prezesa Stowarzyszenia Strzelców Kolumbii Brytyjskiej w 1905 roku. Awansował na kapitana w listopadzie 1901 roku, a następnie na majora w 1906 roku. Do września 1909 roku awansował do stopnia podpułkownika i objął dowództwo 5 Pułku. Poza zainteresowaniem służbą, Currie był również aktywnym masonem, awansując na stanowisko zastępcy wielkiego mistrza Okręgu Wolnomularstwa Wiktoriańskiego w 1907 roku. Przez dwa lata pełnił również funkcję prezesa Stowarzyszenia Liberalnych Młodych Mężczyzn w Wiktorii i kilkakrotnie był proponowany jako kandydat do legislatury prowincji.