Kiedy jego misje i rekolekcje uniemożliwiały osobisty kontakt ze wspólnotą, Montfort napisał do niej obszerne pismo, będące zarówno teologicznym traktatem, jak i praktycznym przewodnikiem duchowym. Tekst powstał prawdopodobnie podczas jednych z jego rekolekcji, na co wskazuje sam wstęp Listu: „Boska Krzyż trzyma mnie w odosobnieniu i uniemożliwia mówienie do was osobiście"Montfort, List do Przyjaciół Krzyża, nr 1; tłum. za: Montfort Missionaries, 1987..
Pismo pozostawało w tradycji rękopiśmiennej przez kilkadziesiąt lat po śmierci Montforta (zm. 1716). Pierwsze opracowania krytyczne ukazały się po jego beatyfikacji przez Leona XIII w 1888 roku. Wraz z kanonizacją przez Piusa XII w 1947 roku dzieło zyskało szersze zainteresowanie naukowe i stało się częścią standardowego wydania pism zebranych świętego.
Treść i struktura List podzielony jest na dwie zasadnicze części, poprzedzone wstępem. Tekst obejmuje 81 numerowanych punktów.
Wstęp (nr 1–2) Montfort wyjaśnia okoliczności powstania listu: obezwładniony rekolekcjami i niemożnością osobistego spotkania, pragnie przekazać myśli na piśmie.