Wyraża przy tym życzenie, by zamiast atramentu mógł pisać własną krwią i prosi, aby Duch Święty był jego atramentem, Krzyż – piórem, a serca adresatów – jego księgą.
Część I: Doskonałość stowarzyszenia (nr 3–11) Montfort rozwija pojęcie tytułu Przyjaciel Krzyża w trzech wymiarach:
Wielkość tytułu (nr 3–5) Autor ukazuje, że tytuł Przyjaciela Krzyża jest tytułem samego Jezusa Chrystusa i prawdziwego chrześcijanina. Taki człowiek jest królem zwyciężającym szatana przez miłość upokorzeń, świat przez miłość ubóstwa, a ciało przez miłość cierpieniaMontfort, List do Przyjaciół Krzyża, nr 4; tłum. za: Montfort Missionaries, 1987..
Dwa pochody (nr 7–10) Montfort kreśli jedno z najbardziej znanych ujęć literackich w swoim dorobku: obraz dwóch tłumów kroczących przez życie. Pierwsza, mała i trudna droga wiedzie za Chrystusem. Druga, szeroka i wygodna, usłana kwiatami i skarbami – prowadzi za światem. Oba obrazy wpisują się w tradycję medytacji ewangelicznej nad tekstem Mt 7,13–14.