Artur Filip Sadowiński (ur. w Sławucie, zm. 11 października 1951 w Słupcu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 15/27 lipca 1892 w Sławucie, w ówczesnym powiecie zasławskim guberni wołyńskiej, w rodzinie dziedzicznej szlachty jako syn Adolfa i Herminy z Trippenbachów. Wyznania ewangelicko-luterańskiego. W 1905 rozpoczął naukę w gimnazjum w Ostrogu. Od 1907 kontynuował naukę w Sumskim Korpusie Kadetów.
W 1911 został przyjęty do Pawłowskiej Szkoły Wojskowej w Petersburgu. 31 sierpnia 1911 został mianowany podoficerem. 6 sierpnia 1913, po ukończeniu szkoły, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 6 sierpnia 1912 i wcielony do 65 moskiewskiego pułku piechoty w Chełmie na stanowisko młodszego oficera 8 kompanii. W szeregach tego oddziału walczył w trakcie I wojny światowej w Galicji, Królestwie Polskim, na Litwie i Łotwie. Wyróżnił się „w bitwie 16 sierpnia 1914 w lesie w pobliżu wsi Janówka widząc odwrót dwóch kompanii pułku pod ciężkim ostrzałem i presją wroga, z własnej inicjatywy ruszył naprzód dwoma karabinami maszynowymi w sektorze wycofujących się kompanii i, sam działając jako strzelec, z powodu utraty załóg uciszył cztery wrogie karabiny maszynowe.