mały|alt=Cienkie, białawe nici DNA wytrącone w przezroczystym roztworze|Oczyszczone nici DNA podobne do frakcji używanej w doświadczeniu transformacji bakterii Eksperyment Avery’ego, MacLeoda i McCarty’ego – doświadczenie mikrobiologiczne opublikowane w 1944 roku przez Oswalda Avery’ego, i Maclyna McCarty’ego, które wykazało, że czynnikiem wywołującym transformację bakterii jest DNA, a nie białko. Praca była zwieńczeniem badań prowadzonych od końca lat 20. XX wieku w Rockefeller Institute for Medical Research nad tzw. czynnikiem transformującym pneumokoki. Wynik przyczynił się do uznania DNA za nośnik informacji genetycznej.
Doświadczenie nawiązywało do odkrytego w 1928 roku przez Fredericka Griffitha zjawiska transformacji pneumokoków (dwoinki zapalenia płuc). Mimo przekonujących kontroli enzymatycznych jego wynik początkowo przyjmowano ze sceptycyzmem, m.in. z powodu utrwalonego przekonania o białkowej naturze genów. Rolę DNA jako nośnika informacji genetycznej dodatkowo potwierdził w 1952 roku eksperyment Hersheya-Chase.