Rozmiary tragedii w Armero w Kolumbii z 1985 roku Voight przypisał błędowi ludzkiemu. W katastrofie tej, wywołanej erupcją wulkanu Nevado del Ruiz, zginęło ponad 23 tys. osób. Stwierdził, że choć całkowicie pewne prognozy erupcji wulkanicznych są niemożliwe, to brak przygotowania na katastrofę zwiększył liczbę ofiar. W styczniu 1986 roku Voight odwiedził Nevado del Ruiz w odpowiedzi na obawy rządu kolumbijskiego, że północno-wschodnia część wulkanu może się zapaść, wywołując kolejną erupcję. Ustanowił sieć monitorującą złożoną z reflektorów i posłużył się pomiarem laserowym, aby śledzić zmiany odległości do tych reflektorów w czasie.

Gdy jeden z reflektorów wskazał znaczny ruch, a z powietrza stały się widoczne duże szczeliny, Voight rozważał zarządzenie ewakuacji, lecz wstrzymał się z decyzją. Do marca 1986 roku ustalił, że poszerzające się szczeliny powodowane są pełzaniem, czyli stopniowym przesuwaniem się jednego z lodowców wulkanu, a nie ruchem skał. Po opuszczeniu Kolumbii Voight opracował czternastostronicowy raport (1988), w którym przeanalizował, w jaki sposób zawiodło zarządzanie zagrożeniem wulkanicznym w Armero.