W przypadku Tory podział ten odzwierciedla trzyletni cykl czytania, który był praktykowany przez Żydów w Ziemi Izraela.
Wersje chrześcijańskie Chrześcijanie również wprowadzili koncepcję z grubsza podobną do podziału na rozdziały, zwaną kephalaia (l. poj. kephalaion, dosłownie „nagłówek”).
Kardynałowi Hugo de Sancto Caro często przypisuje się zasługę pierwszego podziału łacińskiej Wulgaty na rozdziały w prawdziwym tego słowa znaczeniu, ale to układ jego współczesnego i zaprzyjaźnionego kardynała Stephena Langtona z 1205 r. stworzył podziały na rozdziały, które są używane dzisiaj. Następnie wprowadzono je do greckich rękopisów Nowego Testamentu w XVI wieku. Robert Estienne był pierwszym, który ponumerował wersety w każdym rozdziale. Jego numery wersetów weszły do wydań drukowanych w 1551 r. (Nowy Testament) i 1553 r. (Stary Testament).
W kilku współczesnych publikacjach Biblii wyeliminowano numerację rozdziałów i wersetów. Biblica opublikowała taką wersję w 2007 i 2011 roku. W 2014 r. wydawnictwo Crossway opublikowało ESV Reader’s Bible, a wydawnictwo Bibliotheca opublikowało zmodyfikowaną wersję ASV.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Tabela sortowalna zawierająca statystyki dotyczące rozdziałów, wersetów i liczby słów w każdej księdze biblijnej
Kategoria:Biblia