Parasze Tekst masorecki zawiera również sekcje lub fragmenty nazywane parasze lub paraszijot. Koniec paraszy jest zazwyczaj oznaczany odstępem w wierszu ("zamknięta" sekcja) lub rozpoczęciem nowego wiersza ("otwarta" sekcja). Podział tekstu odzwierciedlony w paraszach jest zazwyczaj tematyczny. W przeciwieństwie do rozdziałów, parasze nie są numerowane, ale niektóre z nich mają specjalne tytuły.
We wczesnych rękopisach (najważniejsze w tyberiadzkich manuskryptach masoreckich, takich jak Kodeks z Aleppo), "otwarta" sekcja może być również reprezentowana przez pustą linię, a "zamknięta" sekcja przez nową linię, która jest lekko wcięta (poprzednia linia również może nie być pełna). Te ostatnie konwencje nie są już używane w zwojach Tory i drukowanych wydaniach Tanachu. W tym systemie jedyną zasadą odróżniającą sekcje "otwarte" i "zamknięte" jest to, że sekcje "otwarte" muszą zawsze zaczynać się na początku nowej linii, podczas gdy sekcje "zamknięte" nigdy nie zaczynają się na początku nowej linii.
Sedarim Innym podziałem ksiąg biblijnych występującym w Tekście Masoreckim jest podział na sedarim.