W 1875 roku występował w Warszawie w teatrach Eldorado, Antokol i Alhambra, a następnie, do 1876 ponownie w zespołach objazdowych u Teksla, Jana Łuby i Juliana Grabińskiego. Następnie grał w Warszawie (teatry: Alkazar 1876, Pod Lipką 1877) oraz Płocku (1876–1877) gdzie również reżyserował. W 1877 roku otrzymał szansę angażu do Warszawskich Teatrów Rządowych, którego jednak nie udało mu się otrzymać. Przeniósł się na prowincję – tam w 1878 roku w Tarnowie przejął kierownictwo zespołu teatralnego, który wkrótce potem zbankrutował. Stępowski przez krótki czas podjął pracę urzędnika w Śniatynie. Na scenę powrócił na początku 1879 roku, grając oraz kierując grupą teatralną, z którą odwiedził m.in. Tarnów, Stanisławów, Kołomyję i Czerniowce.
W latach 1879–1885 pracował w Krakowie oraz brał udział w objazdach zespołów krakowskich – występował z nimi m.in. w Petersburgu (1882), Rzeszowie, Jarosławiu, Przemyślu i Truskawcu (1883). Następnie, od marca 1885 do kwietnia 1886 grał we Lwowie, by powrócić do Krakowa. Oprócz gry scenicznej prowadził kursy deklamacji i płynnej wymowy. Tutaj też – w 1887 lub 1888 roku – zawarł znajomość ze Stanisławem Wyspiańskim. W kolejnych latach Stępowski grał i reżyserował w Krakowie oraz kierował objazdami zespołów krakowskich.