Praca zebrała pochwały za nowatorskie wnioski i dbałość o szczegóły oraz zainspirowała wulkanologów do rozpoznawania pagórków zbudowanych z osadów lawin rumoszu przy wulkanach na całym świecie. Wnioski z dysertacji Glicken opublikował w kilku krótszych artykułach z lat 1981–1991. Dzięki nim uznano go za pierwszego geologa, który wyjaśnił powstawanie pól pagórków () w pobliżu wysokich wulkanów.

Dalsze badania i śmierć mały|Katia i Maurice Krafft. Francuska para wulkanologów zginęła razem z Glickenem na wulkanie Unzen

W kolejnych latach aktywność Mount St. Helens słabła, co skłoniło USGS do zmniejszenia budżetu CVO i rozważenia zamknięcia obserwatorium. Glicken pracował w CVO jako geolog USGS z przerwami do grudnia 1988 roku, a od lutego 1989 do sierpnia 1990 roku był pracownikiem naukowym Uniwersytetu Kalifornijskiego w Santa Barbara. Mimo szybko zdobytej renomy i możliwości prowadzenia badań w Japonii, Nowej Zelandii i na Gwadelupie nigdy nie otrzymał stałego etatu w USGS. Do braku etatu przyczynił się zarówno zakaz nowych zatrudnień w agencjach federalnych obowiązujący w chwili obrony jego doktoratu, jak i – według współpracowników – nietypowe usposobienie, które zniechęcało do niego przełożonych w agencji.