Z kolei rozdział cegły następował według rozdzielnika, który ustalał Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego na wniosek Ministra Budownictwa Miast i Osiedli uzgodniony z Ministrem Budownictwa Przemysłowego.

Kalendarium thumb|left|220px|Rampa we Wrocławiu z wagonami wypełnionymi cegłami przygotowanymi do wywiezienia Pod koniec 1947 roku Ministerstwo Odbudowy, w porozumieniu z Ministerstwem Pracy i Opieki Społecznej, rozpoczęło organizację Zimowej Akcji Rozbiórkowej. Akcja początkowo miała na celu utrzymanie stanu zatrudnienia w przedsiębiorstwach budowlanych w okresie zimowym oraz porządkowanie budynków zniszczonych i uszkodzonych wskutek wojny. Między styczniem a marcem 1948 roku rozpoczęła się akcja pilotażowa w czterech miastach: Warszawie, Gdańsku, Szczecinie i Katowicach. Do akcji zaangażowano głównie bezrobotnych pozostających bez pracy w okresie zimowym. Akcja, poza Warszawą, przyniosła pożądany skutek: w Szczecinie, mimo niewielkiej liczby robotników, udało się zebrać 5 milionów cegieł i odzyskać 140 ton stali. Przy okazji akcji uwypukliły się problemy natury prawnej (konsekwencje wydanego dekretu z dnia 26 października 1945 roku): w Warszawie dawni właściciele i mieszkańcy wielu zrujnowanych budynków szybko je zasiedlali, co uniemożliwiło prace rozbiórkowe.