Carl Rodenburg (ur. 17 maja 1894 w Bremerhaven, zm. 5 listopada 1992 w Greven), niemiecki generał, uczestnik I i II wojny światowej, dowódca 76 Dywizji Piechoty.

Życiorys

Carl Rodenburg urodził się 17 maja 1894 roku w Bremerhaven, był synem kupca Carla D. Rodenburga i Julii Rodenburg de domo Bade. Po ukończeniu szkoły wstąpił w październiku 1913 roku na służbę ochotniczą do armii, trafił do 11 Pułku Piechoty (5 Badeńskiego) we Fryburgu.

I wojna światowa Po wybuchu I wojny światowej 11 Pułk Piechoty został wysłany na front zachodni. Od 11 marca 1915 roku Rodenburg w stopniu podporucznika (niem. Leutnant) pełnił funkcję dowódcy plutonu, a następnie kompanii. 4 marca 1916 roku został oficerem sztabowym batalionu, a w sierpniu 1918 roku oficerem sztabowym pułku.

Okres międzywojenny Po zakończeniu wojny Rodenburg wstąpił do Freikorpsu, został adiutantem dowódcy IV Badeńskiego Batalionu Ochotniczego wchodzącego w skład Badisches Volksheer. W maju 1919 roku został przyjęty do formowanej Reichsheer, wstąpił do 113 Pułku Strzelców Reichswehry jako adiutant dowódcy batalionu. Podczas formowania Reichshwehry Rodenburga przydzielono do 14 (Badeńskiego) Pułku Piechoty. W 1921 roku zdał egzamin okręgu wojskowego (niem.