Wehrkreisprüfung), oficjalnych ćwiczeń sztabowych i egzaminów taktycznych, które miały na celu sprawdzenie gotowości i wyszkolenia korpusu oficerskiego w danym okręgu. W październiku, w stopniu oficera szwadronu (niem. Eskadronoffizier) został przydzielony do 14 Pułku Kawalerii. 1 lutego 1922 roku został awansowany do stopnia porucznika (niem. Oberleutnant), w tym stopniu został przeniesiony do 12 kompanii karabinów maszynowych wchodzącej w skład 14 (Badeńskiego) Pułku Piechoty w Konstancji. W październiku 1924 roku Rodenburg został przeniesiony do sztabu 14 Pułku Piechoty, gdzie pełnił funkcję oficera łącznikowego, oraz oficera ds. socjalnych. W 1925 roku został mianowany „ojcem chorążych” (niem. Fähnrichsvater), którego zadaniem było szkolenie i kształtowanie młodszych stażem oficerów. 1 lutego 1927 roku Rodenburg został awansowany do stopnia kapitana (niem. Hauptmann). W kwietniu 1928 roku został mianowany dowódcą 5 kompanii w 14 Pułku Piechoty, w listopadzie 1932 roku przekazał dowodzenie kompanią Ernstowi Weberowi, następnie przeszedł do rezerwy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Carl Rodenburg · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.