Interpretacja Funkcja żelaznych grzywien siekieropodobnych pozostaje przedmiotem dyskusji badaczy. Najczęściej interpretuje się je jako formę półsurowca żelaznego, przygotowanego do dalszej przeróbki przez kowali działających z dala od ośrodków hutniczych, a zarazem jako rodzaj pieniądza niemonetarnego, wykorzystywanego jako powszechny ekwiwalent i miernik wartości. Ze względu na specyfikę wczesnośredniowiecznej metalurgii i wysoką wartość materiałową żelaza, skarb z Kanoniczej miał we wczesnym średniowieczu wartość porównywalną z kilkoma kilogramami złota lub stadem około 300 dorosłych sztuk bydła. Jednocześnie, w przypadku znaleziska z Krakowa nie da się jednak stwierdzić żadnej wyraźnej regularności ani w odniesieniu do pojedynczych grzywien, ani do ich wiązek, co dodatkowo utrudnia interpretację ich roli w obrocie gospodarczym.
W literaturze pojawia się również interpretacja rytualna, zgodnie z którą skarb mógł pełnić funkcję ofiary. W takim ujęciu ich ogromna wartość odzwierciedlałaby przede wszystkim potrzeby duchowe lub prestiż i bogactwo lokalnych elit, a nie logikę gospodarki.