Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 47 pułku piechoty, późniejszym 6 pułku strzelców podhalańskich w Stryju. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1326. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 23 czerwca 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Został przydzielony do 3 Brygady Ochrony Pogranicza w Wilejce. Później został przeniesiony z KOP do 6 psp w Stryju (od 15 grudnia 1930 w Samborze). 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 38. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1931 został wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu. W kwietniu 1934 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łuniniec na stanowisko komendanta. 1 września 1938 kierowana przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Łuniniec, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”.

W dniu 20 czerwca 1931 roku wziął ślub z Kazimierą Marią Wandą Golańską w Stryju.