Hans Gronau (ur. 1585 w Braniewie, zm. 1624 w Gdańsku) – XVII-wieczny złotnik tworzący w Gdańsku.

Życiorys mały|Bazylika Mariacka w Gdańsku, epitafium rodzinne ufundowane przez Hansa Gronaua Urodził się w rodzinie Simona, pochodzącego z renomowanego rodu gdańskich złotników, od 1582 zamieszkałego w Braniewie, w tym samym roku uzyskując obywatelstwo miasta. Ojciec poślubił w tym samym roku Annę Kadaw, z d. Simon, wdowę po braniewskim złotniku Georgu. Simon Gronau (Grunau) sprawował liczne urzędy w radzie Starego Miasta BraniewaDanuta Bogdan, Jerzy Przeracki Urzędnicy Starego i Nowego Miasta Braniewa do 1772 roku, Olsztyn 2018, s. 223, 621.. Małżeństwo miało co najmniej trójkę dzieciAllgemeines Künstlerlexikon. Die bildenden Künstler aller Zeiten und Völker, Band 62, Greyerz–Grondoli, 2009, s. 535.

W 1600 Hans Gronau rozpoczął naukę w gimnazjum akademickim w Gdańsku. W 1616 rozpoczął pracę jako czeladnik. W 1617 wykonał swoją pracę mistrzowską. 28 października w tym samym roku otrzymał obywatelstwo miasta Gdańska.